Άγιος Βασίλης έρχεται από την Καισαρεία......

Καθημερινά αυτό τον καιρό ακούγεται από τα στόματα των παιδιών το όνομα του Αη Βασίλη. Ποιός όμως είναι αυτός ο άγιος και τι ξέρουμε για αυτόν;
Ακούγοντας τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα μαθαίνουμε ότι ο Άγιος Βασίλης έρχεται από την Καισάρεια. Βλέπουμε την εικόνα του Άγίου Βασιλείου και τον παρατηρούμε...

Ο ορθόδοξος Άγιος Βασίλης ούτε με δώρα έχει σχέση ούτε με έλκηθρα και χιόνια. Αντίθετα αυτά που κρατάει στα χέρια του είναι ¨χαρτί και καλαμάρι" και βέβαια καθόλου χρήματα. Είναι  ψηλόλιγνος, πεζοπόρος, κρατάει στα χέρια του ραβδί και εύχεται καλοτυχία και καλή χρονιά σε όλον τον κόσμο.

Με την ευκαιρία αυτή είπαμε την ιστορία της βασιλόπιτας

Η ιστορία της βασιλόπιτας

H ιστορία συνέβη πριν από 1.500 χρόνια περίπου στην πόλη Καισάρεια της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.

Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισάρειας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του.

Κάποια μέρα όμως o βασιλιάς Oυάλης, τύραννος της περιοχής, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της Καισάρειας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη, για να την κατακτήσει. Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο βασιλιάς αποφασισμένος περικύκλωσε αμέσως την Καισάρεια με τον στρατό του. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει τον δεσπότη.

Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος βασιλιάς απαίτησε το χρυσάφι της πόλης. Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχεια. Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί το Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την πατρίδα του. Οι χριστιανοί της Καισάρειας αγαπούσαν πολύ τον δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από τα σπίτια τους ό,τι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν, ώστε δίνοντάς τα στον σκληρό βασιλιά να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος Oυάλης διέταξε αμέσως τον στρατό του να επιτεθεί στον φτωχό λαό της πόλης.

Ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη του, προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στον βασιλιά ό,τι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο βασιλιάς πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς, έγινε το θαύμα! Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό Oυάλη και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός βασιλιάς και οι δικοί του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και στρατιώτες του οι άγγελοι.

Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισάρειας. Τότε όμως ο δεσπότης της, ο Μέγας Βασίλειος, βρέθηκε σε δύσκολη θέση. 

Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη, δηλαδή να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμάστηκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισάρειας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι έβρισκε μέσα χρυσαφικά. Ήταν λοιπόν ένα ξεχωριστό ψωμάκι, η βασιλόπιτα. Έφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.

Η βασιλόπιτα, αγιοβασιλιάτικο έθιμο πολλών αιώνων, μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, για να μας θυμίζει την αγάπη και την καλοσύνη αυτού του άγιου ανθρώπου.

Mιχάλης K. Tσώλης, Γιορτές της Pωμιοσύνης, εκδ. Aθήνα, 1980

Αη Βασίλης και δώρα........

Δώρα έφτασαν στο νηπιαγωγείο μας σήμερα! Όχι δεν τα έφερε ο Αη Βασίλης άλλα ένας μικρός μαθητής μας, ο Πέτρος που ίσως σκέφτηκε ότι θα χρειαστούμε κάποια παιχνίδια να τα παίζουμε μέσα στις τάξεις μας τις βροχερές μέρες του χειμώνα που δεν μπορούμε να βγούμε για παιχνίδι  στην αυλή!!!
Ευχαριστούμε Πέτρο!!!

Με την ευκαιρία αυτή μιλήσαμε και για  τον Αη Βασίλη τον αγαπημένο άγιο των παιδιών, την συνήθεια των παιδιών να βάζουν κάλτσες στο τζάκι και να περιμένουν να γεμίσουν με τα δώρα που θα τους φέρει, τα γράμματα που στέλνουν  ζητώντας κάτι για αυτά. ! 

Έτσι κι εμείς στολίσαμε κάλτσες για να διακοσμήσουμε την τάξη μας και γράψαμε για τα δικά μας δώρα που θα ζητήσουμε,τα ζωγραφίσαμε , γράψαμε το όνομά μας,τα βάλαμε σε φακελάκι και θα περιμένουμε....

Χρόνια πολλά!

Γιορτινή μέρα η σημερινή και σήμερα στο νηπιαγωγείο έφτασαν πολλά κεράσματα από τις εορτάζουσες Άννα και Άννα-Μαρία. Τις ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε να είναι γερές και πάντα χαρούμενες και όλες οι επιθυμίες τους να γίνουν πραγματικότητα.

Όμως σήμερα και ο Δημήτρης έκλεισε τα πέντε του χρόνια και γιόρτασε τα γενέθλιά του με τους συμμαθητές του στο νηπιαγωγείο. Μας κέρασε από την τούρτα του κι εμείς του δώσαμε τις πιο θερμές ευχές μας για χαρούμενα γενέθλια. Δημήτρη να τα εκατοστήσεις, να είσαι γερός, τυχερός και πάντα ευτυχισμένος στη ζωή σου.

Τους  αφιερώνουμε κι ένα παραμυθάκι για να διασκεδάσουν

Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα.......

Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στο νηπιαγωγείο μας με κατασκευές, στολίσματα, και πολύ χρυσόσκονη. Στολίζουμε τα ταμπλό μας χριστουγεννιάτικα και οι μικροί βοηθοί μας έπιασαν δουλειά...

δημιουργήσαμε τις δικές μας κάρτες για να γράψουμε τις ευχές μας χρησιμοποιώντας πούλιες και χρυσόσκονες....

 αλλά και πινέλα, στένσιλ  και τέμπερες..

κάρτες με χριστουγεννιάτικα δεντράκια και δώρα..

αλλά και πολύ χρυσόσκονη η οποία έχει την τιμητική της σε όλες τις κατασκευές μας....

 Με όλη αυτή τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα που επικρατεί αυτές τις μέρες στο νηπιαγωγείο μας ήρθε η ώρα να στείλουμε τις ευχές μας σε όλο τον κόσμο΄για καλές γιορτές , αγάπη και χαρά για όλο τον κόσμο!!

Κάλαντα Χριστουγέννων!

Τα κάλαντα ίσως είναι ένα από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αναλλοίωτα ακόμα και σήμερα σε πολλές περιοχές της χώρας. Είναι συνδεδεμένα, κυρίως, με τις μεγάλες γιορτές του Δωδεκαημέρου (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνια). Μέσα από το τραγούδι οι μικροί και μεγάλοι «καλαντιστές» (τραγουδιστές των καλάντων) εξιστορούν τα γεγονότα των ημερών και παινεύουν τον οικοδεσπότη, την κυρά και το σπίτι. Τα κάλαντα είναι ένα αρκετά παλιό έθιμο και πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι συνδέεται με την Αρχαία Ελλάδα.

Η ονομασία τους προέρχεται από τη λατινική λέξη «calenda», που σημαίνει αρχή του μήνα, η οποία διαμορφώθηκε από το ελληνικό ρήμα «καλώ». Αναλλοίωτο χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου εθίμου είναι και το γνωστό σε όλους φιλοδώρημα, το οποίο σήμερα είναι συνήθως κάποιο χρηματικό ποσό. Παλαιότερα, όμως, ήταν κυρίως φαγώσιμα, όπως γλυκά, πίτες, αυγά, λουκάνικα, κότες, αμύγδαλα, ρόδια, κρασί, τραχανάς, αλεύρι κ.ά. Ακριβώς για αυτό οι καλαντιστές προσπαθούσαν να πουν όσο το δυνατόν περισσότερα και καλύτερα παινέματα, ώστε να πάρουν και καλύτερο φιλοδώρημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα κάλαντα όλων των νησιών, όπου οι καλαντιστές αφιέρωναν περισσότερο χρόνο από το τραγούδι τους για να παινέσουν, παρά για εξιστορήσουν τα γεγονότα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πολυάριθμες παραλλαγές καλάντων που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα. Σχεδόν κάθε περιοχή, κάθε νησί, πολλές φορές και κάθε χωριό έχει τα δικά του, ξεχωριστά κάλαντα. Οι στίχοι διαμορφώνονται ανάλογα με τις διαλέκτους και τα ιδιώματα της κάθε περιοχής και η μουσική ανάλογα με την παράδοση του κάθε τόπου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι περιοχές των Επτανήσων, της Θράκης, των Επτανήσων, της Ηπείρου, των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων, του Πόντου, της Κρήτης και της Μικρά Ασίας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα παλαιότερα χρόνια τα κάλαντα δεν τραγουδιόντουσαν μόνο, αλλά και παίζονταν από παραδοσιακούς οργανοπαίκτες. Για αυτό τον λόγο, πολλές φορές θύμιζαν περισσότερο παραδοσιακά τραγούδια, παρά κάλαντα.

Της Ελένης Χριστοδουλοπούλου

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας αφού άκουσαν τα παραδοσιακά κάλαντα, είδαν εικόνες από παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα σε παλαιότερα χρόνια, μίλησαν για τις δικές του εμπειρίες, εκαναν τις συγκρίσεις  και αποτύπωσαν τις δικές τους εικόνες σε χαρτί....

και ας προσπαθήσουμε να ανασυνθέσουμε τον πίνακα ζωγραφικής με θέμα τα κάλαντα...

Καλώς ήρθες Δεκέμβρη!!

Ηρθε ο Δεκέμβρης και μαζί του φέρνει χαρές, γιορτές και δώρα! Φέρνει τα Χριστούγεννα,γιορτή ΄μεγάλη της χριστιανοσύνης και την περιμένουμε με ανυπομονησία!
Για να μετρήσουμε τις μέρες μέχρι την μέρα των Χριστουγέννων χρησιμοποιούμε ένα δικό μας ημερολόγιο, όπου το φτιάξαμε με τα παιδιά και κάθε μέρα είναι ένα σακουλάκι Ρούντολφ που μέσα του έχει μια έκπληξη και μια ευχή για τον τυχερό της ημέρας!!!

και ξεκινάμε τις προετοιμασίες μας για τα Χριστούγεννα με μια επίσκεψη στην εκκλησία της ενορίας, την Ευαγγελίστρια όπου παρατηρήσαμε τις εικόνες, τις αγιογραφίες και ιδιαίτερα την εικόνα της Γέννησης του Χριστού.