Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Ήρωες του τόπου μας! -Καπετάν Μητρούσης-

Η γιορτή της 25ης Μαρτίου είναι μια καλή ευκαιρία να γνωρίσουν τα παιδιά ήρωες της τοπικής κοινωνίας μας και να μάθουν την ιστορία τους και την προσφορά τους.Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο Σερραίο αγωνιστή  Καπετάν Μητρούση. Τα παιδιά άκουσαν την ιστορία για τη ζωή του,είδαν εικόνες του μέσα από ένα βιντεο που φτιάξαμε γι'αυτόν, μια και η προτομή του υπάρχει σε κοντινό πάρκο στο Νηπιαγωγείο μας και ένα μέρος της ιστορίας του διαδραματίζεται στη γειτονική εκκλησία μας, την Ευαγγελίστρια.
Άκουσαν και έμαθαν να τραγουδάνε ένα παραδοσιακό τραγούδι που μιλάει για τον Καπετάν Μητρούση και  εξιστορεί τον τρόπο με τον οποίο πέθανε πολεμώντας


 Ας πούμε ομως λίγα λόγια για τη ζωή του Σερραίου αυτού αγωνιστή
 Καπετάν Μητρούσης
Το πρώτο αστέρι του Μακεδονικού Αγώνα στην περιοχή των Σερρών είναι ο Μητρούσης Γκογκολάκης από το χωριό Χομόνδρος (σημερινό Μητρούση). 
 Στις 13 Ιουλίου του 1907, το απόγευμα, ο Μητρούσης με τα παλικάρια του μπαίνει στην πόλη των Σερρών και φιλοξενείται στο σπίτι του Παπαθανάση, δίπλα στο ναό τής Ευαγγελίστριας. Η παρουσία του όμως εκεί γίνεται αντιληπτή από Τούρκους και την άλλη μέρα, 14 Ιουλίου, 3 χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες και φανατισμένα στίφη τουρκικού όχλου περιζώνουν ολόκληρη τη συνοικία και τον γύρω τής εκκλησίας χώρο. Ο Μητρούσης, βλέποντας ότι προδόθηκε, αφήνει το σπίτι του Παπαθανάση και οχυρώνεται μέσα στο ναό τής Ευαγγελίστριας και στο καμπαναριό. Στο χώρο αυτό θα γραφεί μία από τις σπάνιες σελίδες τού Ελληνισμού, πού ανανέωσε τη θυσία στο Κούγκι και στο Αρκάδι. Για επτά ολόκληρες ώρες οι 5 ήρωες καθηλώνουν 3.000 Τούρκους και δεκάδες πτώματα καλύπτουν το γύρω χώρο. Το σπίτι του Παπαθανάση σε λίγο πυρπολείτε, ενώ την ίδια στιγμή πέφτουν δύο από τα παλικάρια του Μητρούση, ο Θεόδωρος Τουρλεντές και ο Μιχάλης Ουζούνης. Ακολούθησε η σύλληψη των τραυματισμένων Παναγιώτου και Ούρδα και μένει μόνος ο τραγικός ήρωας Μητρούσης. Όμως, αποφασισμένος να εξαγοράσει ακριβά το θάνατο των συντρόφων του, αποσύρεται από το ναό τον οποίο τώρα κυκλώνουν οι φλόγες, και οχυρώνεται στο καμπαναριό της Ευαγγελίστριας. Αρνείται να καταθέσει τα όπλα και όταν διαπιστώνει ότι του απομένει μόνο μία σφαίρα, προσποιείται ότι θέλει να παραδοθεί. Φωνάζει τον αστυνομικό διοικητή να έρθει τάχα να τον παραλάβει και όταν εκείνος πλησιάζει, τού φυτεύει τη σφαίρα στην καρδιά, ενώ συγχρόνως βυθίζει το ξίφος στα σπλάχνα του. Πραγματικά, αισχύλεια τραγωδία. Ο καπετάν Μητρούσης δεν ζει πια. Όμως ή θυσία του έγινε θρύλος και ή λαϊκή μούσα του έκανε τραγούδι: