Η Κυρά Σαρακοστή!

"Σαρακοστή" λέμε τις 40 μέρες πριν από την Κυριακή του Πάσχα. Από πολύ παλιά υπάρχει η παράδοση να νηστεύουμε για να μιμηθούμε τη νηστεία που έκανε ο Χριστός στην έρημο. Παλαιότερα, τις τρεις πρώτες μέρες της νηστείας τις περνούσαν με ψωμί και νερό. Μια μέρα πριν αρχίσει η νηστεία, την Καθαρή Δευτέρα, αυτοί που πρόκειται να νηστέψουν, τρώνε ένα πλούσιο γεύμα με σούπα με φασόλια, χαλβά ή καρυδόπιτα και βέβαια την παραδοσιακή λαγάνα.

Η Σαρακοστή περνά πολύ αργά για αυτούς που νηστεύουν, κυρίως τις τελευταίες μέρες. Έτσι, επειδή παλιά δεν είχαν ημερολόγια για να μετρούν το πέρασμα της νηστείας, έφτιαχναν ένα μετρητάρι. Ζωγράφιζαν τη Σαρακοστή σαν μια γυναίκα χωρίς στόμα, λόγω νηστείας, και με τα χέρια σταυρωμένα από την προσευχή. Της έβαζαν 7 πόδια, ένα για κάθε βδομάδα της Σαρακοστής. Κρεμούσαν τη Σαρακοστή στον τοίχο και κάθε Σάββατο έκοβαν από ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο και το βάζανε σε ένα ξερό σύκο. Αυτό το σύκο το ανακάτευαν με άλλα και τα μοίραζαν στην οικογένεια. Το σύκο έφερνε γούρι σ’ αυτόν που το έβρισκε.

Για το έθιμο της "Κυρά Σαρακοστής" έχουν γραφτεί και οι παρακάτω στίχοι:

Την κυρά Σαρακοστή
Που’ ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν ένα τη βδομάδα
μέχρι να ’ρθει η Πασχαλιά.

Στο νηπιαγωγείο μας τα παιδιά στόλισαν την Κυρά Σαρακοστή της τάξης, της οποίας στόλισαν την ποδιά  της με νηστήσιμες τροφές από διαφημιστικά φυλλάδια. Μέτρησαν τα πόδια της και συμφωνήσαμε να κόβουμε κάθε Παρασκευή ένα πόδι για να μερήσουμε τις εβδομάδες που μένουν μέχρι να έρθει το Πάσχα. Στο τέλος κατασκεύασε το κάθε νήπιο τη δική του Σαρακοστή και την πήραν στο σπίτι για να μετράνε το χρόνο μαζί με τους γονείς τους.

Το τραγούδι της "Χελιδόνας"!

Το τραγούδι της "Χελιδόνας" όπως το τραγούδησαν τα παιδιά του 5ου Νηπιαγωγείου!

Χελιδονίσματα!

Το μήνα Μάρτιο συναντούμε το έθιμο της χελιδόνας, όπου τα παιδιά έφτιαχναν ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδόνας, το οποίο στόλιζαν με ζουμπούλια. Έπειτα το γύριζαν από σπίτι σε σπίτι σ' όλο το χωριό τραγουδώντας τραγούδια για τον ερχομό των χελιδονιών. Οι νοικοκυρές έδιναν στα παιδιά αβγά, λεφτά, λάδι, κρασί, αλεύρι, σιτάρι. Τα λεφτά καθώς και τα προϊόντα αυτά τα αφιέρωναν τα παιδιά στην εκκλησία. Είναι σημαντικό ότι το έθιμο αυτό επιβιώνει από τους αρχαίους Έλληνες και σε άλλα μέρη της πατρίδας μας όπως στη Μακεδονία, Θράκη, Δωδεκάνησα. Πρόκειται για τα λεγόμενα «χελιδονίσματα» τα ανοιξιάτικα κάλαντα.Το τέλος του Χειμώνα και τον ερχομό των χελιδονιών γιόρταζαν τα παιδιά από την αρχαιότητα με τα "χελιδονίσματα".

Αυτό το έθιμο αναβίωσε στο νηπιαγωγείο μας. Τα παιδιά κατασκεύασαν ανοιξιάτικα καπέλα που τα στόλισαν με λουλούδια και χελιδόνια και κρατώντας στα χέρια τους τη "Χελιδόνα"και ένα καλάθι, είπαν τα κάλαντα της Άνοιξης, τα "χελιδονίσματα" στις τάξεις του 12ου Δημοτικού Σχολείου και στους γονείς τους. Τα παιδιά του Δημοτικού γέμισαν το καλάθι μας με γλυκίσματα και αυγά.

Ευχαριστούμε πολύ το 4ο Νηπιαγωγείο Σερρών που μας δάνεισε τη Χελιδόνα τους για να πούμε τα κάλαντα.

Η Χελιδόνα

Τα καπέλα μας

Στην τάξη της κ. Σταυρούλας

Ο κ. Ανέστης μας κερνάει αβγά και γλυκά

Στο γραφείο του κ. Δημήτρη, διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου

Στην τάξη της κ. Άννας

Στο προαύλιο με τους γονείς

Κατασκευή Χαρταετού!!

Για την Καθαρά Δευτέρα αποφασίσαμε να κατασκευάσουμε τους δικούς μας χαρταετούς. Τα παιδιά έκοψαν χαρταετούς σε σχήμα ρόμβου και τους στόλισαν με κομματάκια γλασσέ. Για σκουλαρίκια και ουρά κρεμάσανε πολύχρωμες σερπαντίνες.

Καλωσόρισες Άνοιξη!!

Παρόλο που σήμερα ο καιρός ήταν χειμωνιάτικος, ήρθαν τα πρώτα ανοιξιάτικα λουλούδια στο νηπιαγωγείο μας. Μια μαθήτριά μας, η Φωτεινή, μας έφερε ανθισμένες ανεμώνες. Τα παιδιά με αφορμή τις ανεμώνες θέλησαν να στολίσουν με λουλούδια κάποια ξερά κλαδιά που είχαμε στο νηπιαγωγείο μας. Έκοψαν χάρτινα ανθάκια και στόλισαν τα κλαδιά μας. Επίσης, έφτιαξαν ατομικές κατασκευές με ανθισμένα δέντρα. Έτσι το νηπιαγωγείο μας σιγά σιγά στολίζεται με τα χρώματα της άνοιξης.

 

Μια Ιστορία για τον Μάρτη!!

Πρώτη μέρα του Μάρτη και τα παιδιά στο νηπιαγωγείο άκουσαν μια ιστορία για το έθιμο του μάρτη. Η ιστορία όπως την άκουσαν τα νήπια είναι η εξης:

"Νονά του Μάρτη είναι η χαριτωμένη Άνοιξη. Τον βάφτισε μαζί με τα πρώτα χελιδόνια και κέρασε τους προσκεκλημένους παγωτό από το τελευταίο χιόνι των βουνών με αγριόμελο και τροπικά φρούτα.
Το τρίτο και το πιο παράξενο παιδί της μητέρας Φύσης. Μια γελάει και μια κλαίει. Ο Μάρτης μόλις μεγάλωσε άρχισε να τρέχει πάνω στις κορυφές των βουνών, στους κάμπους και στα λιβάδια.Ο ήλιος από τον ουρανό τον ακολουθούσε και έπαιζε μαζί του. Από το πολύ το τρέξιμο και το παιχνίδι, ίδρωνε και τότε, κάνοντας αέρα για να δροσιστεί, φώναζε:
- Ούφ! Ζεσταίνομαι!
Ο ήλιος ακούγοντας τη γκρίνια του έφευγε τρέχοντας.Τότε ερχόταν ο βοριάς να τον δροσίσει,ερχονταν και τα συννεφάκια κι η βροχή που δρόσιζαν το Μάρτη. Ο Μάρτης για μια δυο ώρες ήταν ευχαριστημένος. Αλλά μετά από λίγο άρχιζε να κρυώνει.
- "Αχ κρυώνω! Αχ παγώνω!" Φώναζε κλαίγοντας." Ήλιε μου, έλα, Ήλιε μου, να με ζεστάνεις!"
Και πάλι έτρεχε ο ήλιος κοντά του.

- Τέλος πάντων αυτός ο Μάρτης δεν ξέρει τι θέλει και τι γυρεύεi!, φώναζαν νευριασμένα μερικά χελιδόνια, που εκείνη την ώρα πετούσαν και γυρνούσαν πάλι πίσω από τις μακρινές χώρες που είχαν πάει για να ξεχειμωνιάσουν. Η Νονά του η Κυρά Άνοιξη, βλέποντας που ζέσταινε τη γύρω φύση,
έφτιαξε για τον βαφτισιμιό της ένα μαρτάκι. Πήρε δύο κλωστές από το Ουράνιο Τόξο, μια άσπρη και μια κόκκινη, τις έστριψε μεταξύ τους, τις έκανε μια και τις φόρεσε σαν σφιχτό βραχιόλι στο χεράκι του Μάρτη, για να μην κινδυνεύει να καεί από τον ήλιο.

Μετά από την αφήγηση της ιστορίας, φορέσαμε και εμείς τα δικά μας "μαρτάκια" για να μας προσατεύουν από τον ήλιο του Μαρτίου!!