Γαϊτανάκι μου πλεγμένο......

Να το γαϊτανάκι 

αγόρια και κοπέλες

άιντε να τυλίξουμε 

τριγύρω του κορδέλες.....

Το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που δένει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της αποκριάς.Δεκατρία άτομα χρειάζονται για να στήσουν το χορό. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο, από την κορυφή του οποίου ξεκινούν 12 μακριές κορδέλες, καθεμιά με διαφορετικό χρώμα.
Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και δίνουν το όνομά τους στο έθιμο.Γύρω από το στύλο, 12 χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν. Καθώς κινούνται γύρω από το στύλο έτσι όπως γυρνούν πλέκουν τις κορδέλες γύρω από το στύλο δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς.

'Ετσι λοιπόν τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας χόρεψαν το δικό μας γαϊτανάκι με τη συνοδεία του παραδοσιακού τραγουδιού...

Το ζωγράφισαν και μετρήσαν τις κορδέλες....

και μπορούν να χορέψουν στο γαϊτανάκι μόνο αν το όνομά τους αρχίζει από το γράμμα Γ,γ....

και ένα Γουρλομάτης γάιδαρος μας γνωρίζει το γράμμα Γ, γ....

Κάλαντα Χριστουγέννων!

Τα κάλαντα ίσως είναι ένα από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αναλλοίωτα ακόμα και σήμερα σε πολλές περιοχές της χώρας. Είναι συνδεδεμένα, κυρίως, με τις μεγάλες γιορτές του Δωδεκαημέρου (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνια). Μέσα από το τραγούδι οι μικροί και μεγάλοι «καλαντιστές» (τραγουδιστές των καλάντων) εξιστορούν τα γεγονότα των ημερών και παινεύουν τον οικοδεσπότη, την κυρά και το σπίτι. Τα κάλαντα είναι ένα αρκετά παλιό έθιμο και πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι συνδέεται με την Αρχαία Ελλάδα.

Η ονομασία τους προέρχεται από τη λατινική λέξη «calenda», που σημαίνει αρχή του μήνα, η οποία διαμορφώθηκε από το ελληνικό ρήμα «καλώ». Αναλλοίωτο χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου εθίμου είναι και το γνωστό σε όλους φιλοδώρημα, το οποίο σήμερα είναι συνήθως κάποιο χρηματικό ποσό. Παλαιότερα, όμως, ήταν κυρίως φαγώσιμα, όπως γλυκά, πίτες, αυγά, λουκάνικα, κότες, αμύγδαλα, ρόδια, κρασί, τραχανάς, αλεύρι κ.ά. Ακριβώς για αυτό οι καλαντιστές προσπαθούσαν να πουν όσο το δυνατόν περισσότερα και καλύτερα παινέματα, ώστε να πάρουν και καλύτερο φιλοδώρημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα κάλαντα όλων των νησιών, όπου οι καλαντιστές αφιέρωναν περισσότερο χρόνο από το τραγούδι τους για να παινέσουν, παρά για εξιστορήσουν τα γεγονότα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πολυάριθμες παραλλαγές καλάντων που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα. Σχεδόν κάθε περιοχή, κάθε νησί, πολλές φορές και κάθε χωριό έχει τα δικά του, ξεχωριστά κάλαντα. Οι στίχοι διαμορφώνονται ανάλογα με τις διαλέκτους και τα ιδιώματα της κάθε περιοχής και η μουσική ανάλογα με την παράδοση του κάθε τόπου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι περιοχές των Επτανήσων, της Θράκης, των Επτανήσων, της Ηπείρου, των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων, του Πόντου, της Κρήτης και της Μικρά Ασίας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα παλαιότερα χρόνια τα κάλαντα δεν τραγουδιόντουσαν μόνο, αλλά και παίζονταν από παραδοσιακούς οργανοπαίκτες. Για αυτό τον λόγο, πολλές φορές θύμιζαν περισσότερο παραδοσιακά τραγούδια, παρά κάλαντα.

Της Ελένης Χριστοδουλοπούλου

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας αφού άκουσαν τα παραδοσιακά κάλαντα, είδαν εικόνες από παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα σε παλαιότερα χρόνια, μίλησαν για τις δικές του εμπειρίες, εκαναν τις συγκρίσεις  και αποτύπωσαν τις δικές τους εικόνες σε χαρτί....

και ας προσπαθήσουμε να ανασυνθέσουμε τον πίνακα ζωγραφικής με θέμα τα κάλαντα...

Χελιδόνα έρχεται....

Τα χελιδονίσματα είναι ένα πανάρχαιο έθιμο, ζωντανό μέχρι σήμερα σε αρκετά χωριά του Νομού μας.

Το έθιμο πέρασε στους Βυζαντινούς χρόνους, διασώθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας,  και έφτασε στις μέρες μας.

Το πρωί της 1ης Μαρτίου τα παιδιά κρατώντας ένα ξύλινο ομοίωμα της χελιδόνας πλημμυρίζουν τους δρόμους τραγουδώντας: «Χελιδόνα έρχεται απ’την Μαύρη θάλασσα….» και μοιράζουν τους γνωστούς «Mάρτηδες» (στριφτό νήμα από κόκκινη και άσπρη κλωστή) για να μη μας «πιάνει» ο Μάρτης. Που σημαίνει ότι οι αχτίδες του Μαρτιάτικου ήλιου είναι τόσο καυτές που κινδυνεύουμε να μαυρίσουμε. Και δεδομένου στην παράδοση ότι οι γυναίκες έπρεπε να είναι «αφράτες» και «άσπρες» σαν το γάλα, έπρεπε να φυλαχθούν.

Τον «Μάρτη»τον βγάζουμε από το χέρι μας, όταν δούμε το πρώτο χελιδόνι ή πελαργό, τον βάζουμε κάτω από μία πέτρα κάνοντας συγχρόνως και μία ευχή ή πάλι τον κρεμάμε στον φράχτη της αυλής, να τον πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν τη φωλιά τους.

Έτσι λοιπόν και μεις φορέσαμε τους "Μάρτηδες" και δεχθήκαμε πρώτα την επίσκεψη των παιδιών του ενός τμήματος της Α' τάξης του 12ου Δημοτικού Σχολείου με την κυρία Δήμητρα, τα οποία μας τραγούδησαν τα ανοιξιάτικα κάλαντα...

Τωρα ήρθε και η σειρά μας να τραγουδήσουμε την "χελιδόνα" πρώτα στον κ.  Στέφανο, τον Διευθυντή του 12ου Δημοτικού Σχολείου...

και μετά στην τάξη του κ Ανέστη και τους μαθητές της Β΄τάξης...

Και ο καλός καιρός και η λιακάδα του Μάρτη μας επέτρεψαν να επισκεφθούμε και τη γιαγιά και τον παππού της Δέσποινας...

... την γιαγιά και τον παππού της Μαρίσιας,,,

 Τα καλαθάκια μας γέμισαν με γλυκά και λιχουδιές !!

Τους ευχαριστούμε όλους πολύ και τους ευχόμαστε καλό και χαρούμενο μήνα!!!

Το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας!!

Ο πίνακας του ζωγράφου Σπύρου Βασιλείου "Το τραπέζι της καθαράς Δευτέρας"μας έδωσε την αφορμή να μιλήσουμε για την Καθαρά Δευτέρα,τις συνήθεις των ανθρώπων την μέρα αυτή, γιατί έχει αυτή την ονομασία,τα νηστίσιμα και τα αρτύσιμα φαγητά.

Μέσα από μια παρουσίαση εικόνων γνώρισαν τα σαρακοστιανά και αρτύσιμα φαγητά, έπαιξαν με τις λέξεις τους...

έφτιαξαν το δικό τους σαρακοστιανό τραπέζι....

και ένα παζλ.....

Η κυρά Σαρακοστή!

Ένα έθιμο παλιό, ένα ημερολόγιο παραδοσιακό, για το μέτρημα των νηστίσιμων... εβδομάδων μέχρι το πάσχα, που έφτιαχαν οι νοικοκυρές με ζυμάρι

Φτιάξαμε κι εμείς τις δικές μας ...

Μετρήσαμε τα πόδια τους, μάθαμε τον αριθμό 7 και φτιάξαμε το παρακάτω φύλλο εργασίας

Τσικνοπέμπτη!

Η τσικνοπέμπτη έφτασε!!! θεωρείται η αρχή της Αποκριάς και στο νηπιαγωγείο μας τη γιορτάσαμε με πολύ κέφι και χαρούμενη διάθεση. Μπορεί να μην τσικνήσαμε κανονικά με κρεατικά, αλλά με πίτσες που μας πρόσφερε  ο σύλλογος γονέων του 12ου Δημ. Σχολείου και τους ευχαριστούμε πολύ!!
 Μεταμορφώσαμε  τον εαυτό μας σε κλόουν...

 

Γίναμε κοκοράκια...

 και πειρατές...

και ένας... αστυνομικός!

το παιχνίδι αρχίζει...

και στο τέλος χορέψαμε αποκριάτικους χορούς παρέα με τα παιδιά του δημοτικού...

Καλή διασκέδαση σε όλους!!  Και του χρόνου!!

Καλό μήνα με Χελιδονίσματα!!!

Τα χελιδονίσματα είναι ένα πανάρχαιο έθιμο, ζωντανό μέχρι σήμερα σε αρκετά χωριά του Νομού μας.
Το έθιμο πέρασε στους Βυζαντινούς χρόνους, διασώθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας,  και έφτασε στις μέρες μας.
Το πρωί της 1ης Μαρτίου τα παιδιά (αγόρια και κορίτσια),κρατώντας ένα ξύλινο ομοίωμα της χελιδόνας πλημμυρίζουν τους δρόμους τραγουδώντας: «Χελιδόνα έρχεται απ’την Μαύρη θάλασσα….» και μοιράζουν τους γνωστούς «Mάρτηδες» (στριφτό νήμα από κόκκινη και άσπρη κλωστή) για να μη μας «πιάνει» ο Μάρτης. Που σημαίνει ότι οι αχτίδες του Μαρτιάτικου ήλιου είναι τόσο καυτές που κινδυνεύουμε να μαυρίσουμε. Και δεδομένου στην παράδοση ότι οι γυναίκες έπρεπε να είναι «αφράτες» και «άσπρες» σαν το γάλα, έπρεπε να φυλαχθούν.
Τον «Μάρτη»τον βγάζουμε από το χέρι μας, όταν δούμε το πρώτο χελιδόνι ή πελαργό, τον βάζουμε κάτω από μία πέτρα κάνοντας συγχρόνως και μία ευχή ή πάλι τον κρεμάμε στον φράχτη της αυλής, να τον πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν τη φωλιά τους.
Έτσι λοιπόν και μεις φορέσαμε τους "Μάρτηδες" -ευγενική προσφορά της κυρίας Σούλας, φίλης του νηπιαγωγείου μας, την οποία και ευχαριστούμε πολύ-,κρατήσαμε και το ομοίωμα χελιδονιού στο χέρι μας και ξεκινήσαμε να τραγουδήσουμε  τα Χελιδονίσματα.........

Πρώτα πήγαμε στο 12ο Δημοτικό Σχολείο......

Με τον κυριο Στέφανο, Διευθυντή του 12ου Δημοτικού Σχολείου

 συνεχίσαμε και στον παππού της Μυρτώς......

 και στον μπαμπά του Δημήτρη......

 Μοιράσαμε "Μάρτηδες" και  τα καλαθάκια μας γέμισαν με γλυκά και λεφτά τα οποία μοιραστήκαμε .....

 Τα Χελιδονίσματα μπορείτε να τα ακούσετε από τις φωνές των παιδιών του 5ου Νηπιαγωγείου Σερρών στο βίντεο που ακολουθεί

Αλλά σήμερα είχαμε και άλλα κεράσματα από τον Θοδωρή του οποίου η γιορτή ήταν το περασμένο Σάββατο.Ευχόμαστε στο Θοδωρή Χρόνια πολλά και να είναι πάντα γερός, χαρούμενος και ευτυχισμένος!!!

Τσικνοπέμπτη!

Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας γιόρτασαν την Τσικνοπέμπτη με τη κλόουν " Φιρφιρούλα". Η "Φιρφιρούλα' διασκέδασε τους μικρούς μαθητές μας με τα "μαγικά " της, χόρεψε μαζί τους και έπαιξαν ομαδικά παιχνίδια.Στο τέλος τα παιδιά φεύγοντας για το σπίτι, πήραν μαζί τους από ένα μπαλόνι, δώρο από τα χέρια της 'Φιρφιρούλας'.